Aν και η πρώτη Μαίρη Πόππινς έκανε πρεμιέρα στις οθόνες το 1964, πολλά από τα μηνύματα της ταινίας εξακολουθούν να ισχύουν και σήμερα, ίσως περισσότερο από ποτέ. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η Disney αποφάσισε να λανσάρει το δεύτερο κεφάλαιο της μαγικής babysitter στην ταινία “Η Μαίρη Πόππινς επιστρέφει“- η μαγεία της φροντίδας των παιδιών δεν ξεθωριάζει ποτέ!
Πώς μπορούμε να εμπνευστούμε λοιπόν από τις συνήθειες της ευρηματικής νταντάς και πώς μπορούμε να εφαρμόσουμε στην πράξη τις ιδέες της; Τι συμβουλές έχουν να μοιραστούν μαζί μας έμπειρες babysitter;
Ας αφήσουμε τη θρυλική babysitter να δανείσει λίγη απ’ τη μαγεία της στα σπίτια μας!
Σε κάθε δουλειά που πρέπει να γίνει υπάρχει χώρος για διασκέδαση
Πάντα, λοιπόν, υπάρχει τρόπος να μετατρέψουμε μια άχαρη υποχρέωση σε αφορμή για διασκέδαση. Πάρτε παράδειγμα το μάζεμα των παιχνιδιών. Μπορούμε να το κάνουμε να φαίνεται σαν έναν διαγωνισμό όπου όποιος τελειώσει πιο γρήγορα θα ανταμειφτεί κερδίζοντας την επιλογή της ταινίας που θα δούμε. Ή, δοκιμάστε να φτιάξετε ένα ανθρώπινο τραίνο από τον χώρο που βρίσκονται τα παιχνίδια μέχρι τα κουτιά αποθήκευσής τους- ένας σηκώνει το παιχνίδι, το δίνει στον άλλο και ο άλλος το τοποθετεί στην κούτα. Από χέρι σε χέρι. Πάντα υπάρχει τρόπος μια babysitter να προσθέσει γέλιο και δράση στις υποχρεώσεις των παιδιών, μεταμορφώνοντας με ένα μαγικό ραβδάκι την αγγαρεία σε παιχνίδι!
Ποτέ μην κρίνετε κάτι από την εμφάνισή του
Υπάρχουν καθημερινά ευκαιρίες για να διδάξουμε τα παιδιά να μην κρίνουν τα πράγματα ή τα πρόσωπα απ’ αυτό που δείχνουν- είτε πρόκειται για το… μπρόκολο που δεν τους γεμίζει το μάτι στο πιάτο είτε για ένα παιδάκι που δείχνει διαφορετικό στην παιδική χαρά. Μόνο να κερδίσουν έχουν αν μάθουν να ψάχνουν πίσω από τις επιφάνειες και να μην γυρίζουν την πλάτη σε κάποιον ή σε κάτι μόνο βάσει του… εξωφύλλου του. Πολύτιμο μάθημα ζωής.
Μια κουταλιά ζάχαρη βοηθά το φάρμακο να πάει κάτω
Η Μαίρη Πόππινς πέρα από την κυριολεκτική χρήση αυτού του μότο, μάλλον εννοούσε πολλά περισσότερα. Η προσπάθειά μας να εστιάζουμε στα θετικά μιας κατάστασης είναι καταλύτης για να δεχτούμε και τις πιο δυσάρεστες πλευρές της. Για παράδειγμα, όταν ένα παιδάκι χτυπήσει το αδερφάκι του, αντί να εστιάσουμε στο λάθος που έκανε μπορούμε να σταθούμε σε αυτό που έκανε σωστά και εκκινώντας από αυτό να δούμε τι πρέπει να διορθωθεί. “Είναι πολύ σημαντικό που ζήτησες συγγνώμη αμέσως για τη συμπεριφορά σου. Αυτό δείχνει ότι μετάνιωσες. Ίσως την επόμενη φορά, να πάρεις μιαν ανάσα πριν σου έρθει να χτυπήσεις γιατί το να λες συγγνώμη μετά δεν σημαίνει ότι μπορείς να χτυπάς. Όσο για την επικοινωνία με τους γονείς, το ρητό μπορεί να βρει εφαρμογή επιλέγοντας να μοιραστείς μαζί τους τα καλά νέα πρώτα. “Είχαμε ένα όμορφο απόγευμα και ο Γιωργάκης με βοήθησε να μαζέψουμε όλα τα παιχνίδια. Και το πρωί, είχαμε μια συζήτηση για το αν επιτρέπεται να χτυπάμε, που έγινε αφού χτύπησε τον αδερφό του.
Δεν πρόκειται λοιπόν για το μάλλον αρνητικής χροιάς δικό μας “χρυσώνω το χάπι” αλλά για την επιλογή να βλέπουμε τα αρνητικά υπό το πρίσμα των θετικών. Δεξιότητα ζωής.
Θα ήθελα να καταστήσω κάτι σαφές: ποτέ δεν εξηγώ τίποτα
Είτε είστε γονέας ή babysitter, υπάρχει πάντα ένα όριο πέρα από το οποίο σταματάμε τις διαπραγματεύσεις με τα παιδιά, ιδίως σε ότι αφορά την ασφάλειά τους. Φυσικά, όσο τα παιδιά είναι ενήμερα γιατί πρέπει να γίνει ό,τι γίνεται συμμετέχουν πιο ενεργά σε αυτό. Συχνά, όμως, στραγγίζουν όλη την ενέργειά μας σε εξηγήσεις που είναι… αποφασισμένα να μην τα πείσουν. Μερικές φορές, λοιπόν, θα χρειαστεί να είμαστε κάθετοι σε μια απόφασή μας απέναντί στα παιδιά και να κάνουμε αυτό που πιστεύουμε καλύτερο για εκείνα. Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι η καλύτερή μας απάντηση θα είναι το… “γιατί το είπα!”
Supercalifragilisticexcpialidocious
Ενώ η λέξη “Supercalifragilisticexcpialidocious” δεν βγάζει νόημα, προσφέρει ένα μεγάλο μάθημα για το πώς μπορεί να συνδεθεί κανείς με τα παιδιά: Δεν χρειάζεται να έχει νόημα, δεν χρειάζεται να είναι πραγματικό. Υπάρχουν χαζοί, διασκεδαστικοί αλλά ουσιαστικοί τρόποι να εκφράσουμε τον εαυτό μας και να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας. Μερικές φορές αυτό που χρειάζονται μεγάλοι και παιδιά είναι μια καλή… ανοησία!
Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός
Αν αφεθούμε στα “σε λίγο” και τα “μετά” των παιδιών, δύσκολα θα καταφέρουμε να οργανώσουμε το πρόγραμμά τους και να αρχίσουμε να σβήνουμε δουλειές από τη λίστα. Κάντε την αρχή του κάθε πράγματος που πρέπει να γίνει διασκεδαστική, βάλτε κίνητρα εκκίνησης, επιστρατεύστε μουσική και τραγούδια και θα δείτε πως γρήγορα θα έχετε φτάσει μαζί με τα παιδιά στη μέση και από εκεί το τέλος είναι ένα ακόμη τραγούδι δρόμος!
Μην επιτρέπεις στο συναίσθημα να σου θολώσει τη σκέψη
Η δουλειά μιας babysitter δεν είναι να παραμείνει για πάντα δίπλα στο παιδί και την οικογένεια, αν και συχνά μπορεί να αισθανθεί αυτή την επιθυμία. Έργο της είναι, όμως, να βοηθήσει τα μεγαλώσουν τα παιδιά με τις καλύτερες συνθήκες και με τα πιο δημιουργικά ερεθίσματα στον χρόνο που περνάνε μαζί τους. Και όταν είναι ώρα να προχωρήσει, φεύγει ήσυχη γνωρίζοντας ότι το παιδί πήρε τα καλύτερα εφόδια που μπορούσε να πάρει από εκείνη. Όσο, λοιπόν, κι αν πονάει ο αποχωρισμός είναι μέρος της διαδικασίας ωρίμανσης του παιδιού, μέρος της ίδια της ζωής. Ό,τι δεν θα είσαι εκεί για πάντα κάνει άλλωστε αυτό το ταξίδι με τα παιδιά τόσο όμορφο…
